مبارزه با پساب بیمارستانی و باکتری های مقاوم در برابر آنتی بیوتیک‌ها – به اصطلاح “فوق باکتری” به یک چالش بزرگ تبدیل شده است.

چالشی که سازمان بهداشت جهانی آن را یک مشکل بزرگ جهانی توصیف کرده است.

هنگامی که فوق باکتری ها به عناوین خبری می‌رسند ، اغلب به دلیل شیوع در بیمارستان ها است ، مانند شیوع آنتروکوک مقاوم در برابر Vancomycin که نوزادان را در ملبورن در سال ۲۰۱۳ آلوده کرد.

همه افراد می‌توانند از طریق غذا و آب آلوده شوند.

مشکل مقاومت به آنتی بیوتیک در سراسر جهان با آلودگی فاضلاب از داروهای باقی مانده و زمینه‌های تولید باکتری‌های مقاوم و ژن های آنها ، ایجاد می‌شود.

این مشکل می‌تواند سال‌ها ادامه داشته باشد و به طور مداوم با ترشحات جدیدی از داروها و خود باکتری‌های مقاوم ، که توسط مردم و حیوانات ریخته می شود ، تازه شود.

تاریخچه پساب بیمارستانی

اولین بار پنی سیلین در ادرار سربازان در جنگ جهانی دوم پیدا شده است که نشانه اولیه آن وجود آنتی بیوتیک در فاضلاب پادگان بود.

داروهای این‌چنینی در رودخانه‌ها ، دریاچه‌ها و سایر آبراهه‌ها که از بیمارستان یا قبرستان عبور می‌کند وجود داشتند.

این ذرات رسوبی چسبیده تعادل ظریف باکتریایی را در خاک و اکوسیستم های آبی برهم زده بود.

اما هیچ کس زیاد به این مسئله فکر نکرد تا اینکه در سال ۱۹۹۲ ، وقتی دانشمندان آلمانی به دنبال کشف آثار علف کش ها در رودخانه ها ، آب های زیرزمینی و دریاچه ها افتادند.

آنها به یک اثر ماده شیمیایی که آن را تشخیص نمی‌دادند ، برخورد کردند و سپس معلوم شد که این دارو داروی کاهش دهنده کلسترول کلوفیبرات است.

از آن زمان تاکنون آلودگی‌های دارویی زیادی مانند مسکن ، آنتی بیوتیک ، تنظیم کننده‌های چربی ، ضد‌عفونی‌کننده‌ها ، بتا-بلاکرها ، هورمون‌های ضد بارداری ، ضدتشنج و ماده حاجب اشعه ایکس در آب‌های جهان یافت شده است.

پساب های بیمارستانی

امروزه دانشمندان می‌توانند داروها و پمادهای نیمه ترکیب شده را از طریق واکنش‌های شیمیایی به شکل فعال خود تبدیل کنند.

بنابراین فرآیند تصفیه فاضلاب آخرین مانع برای باقی ماندن مواد مخدر و سایر مواد شیمیایی مصنوعی است که در خاک و آبراهه ها جاری می شوند

البته هیچ مانعی برای ورود داروهای دامی مانند آنتی بیوتیک های سولفازالازین و اکسی تتراسایکلین که به صورت آزاد تجویز می شوند ، وجود ندارد.

فاضلاب بیمارستانی

تصفیه فاضلاب بیمارستانی

توانایی سیستم تصفیه خانه برای از بین بردن مواد زائد بسیار متناسب با سن ، سطح تخصص و استاندارد طراحی متفاوت است.

حتی بهترین پکیج های تصفیه فاضلاب هم نمی توانندهمه مواد شیمیایی خارجی را از بین ببرند.

فرایندهای تصفیه پیشرفته بیشتر برای از بین بردن عوامل بیماری زا طراحی شده‌اند تا برای تجزیه مولکول‌ها.

اگرچه کلرزنی و آنچه در تجارت به عنوان “ازن سازی” شناخته می‌شود توانایی تغییر در شیمی مولکول های دارویی را دارند.

با افزایش استفاده از آب بازیافتی ، کیفیت این آب بحرانی‌تر می‌شود و مدیریت خوب کلیه ورودی‌های فاضلاب توسط شرکت‌های آب از اهمیت بیشتری برخوردار می‌شود.

بنابراین ، داروها به عنوان یک خطر بالقوه در سیستم های مدیریت ریسک آب بازیافتی از تاسیسات مهم شهرهای بزرگ باید شناسایی شوند.

این امر منجر به افزایش آگاهی و دانش در مورد سهم زباله از حوضه های آبریز خانگی و منابع با غلظت بالا مانند بیمارستان ها می شود.


درخصوص سیستم تصفیه فاضلاب بیمارستانی بیشتر بدانیم


نقش دولت در کنترل پساب بیمارسانی

وقت آن است که صنایع بهداشت و آب با یکدیگر تعامل کنند. متخصصان بهداشت باید از نیاز داروها به عنوان آلاینده‌های آلی و ماندگار آگاهی داشته باشند.

آنها می توانند با آگاهی از فعالیت‌هایشان در سیستم‌های فاضلاب و دفع زباله ، به صنعت تصفیه آب، با توجه به میزان محدودی که این سیستم‌ها می توانند با تعداد زیادی از داروهای پایدار مقابله کنند، کمک کنند.

آنها باید داروهای کمتر سمی و با دوام کمتر در محیط زیست را برای بیماران تجویز کنند. همچنین برای کاهش مصرف داروهای مخدر در جامعه نیز تلاش کنند.

در همین حال ، دولت باید با پرداختن به مسئله بهداشت به اعتبار خود در زمینه نوآوری در مدیریت آب کمک کند.

مقابله با نقاط حساس در “کنترل منابع” مانند بیمارستان‌ها و کلینیک‌ها می تواند میزان قابل توجهی از مواد زائد وارد شده به تصفیه خانه‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.

اگر ورودی های فاضلاب بیمارستان را مشکل ساز بدانند ، تصفیه در مبدا ممکن است به مواجهه با افزایش هزینه‌های پسماند تجاری توسط شرکت ها ترجیح داده شود.

شرکت های تولید کننده آب باید کارکنان بیمارستان را از تخلیه سرنگ‌های نیمه خالی در محل های شستشو منصرف کنند (که علی رغم مغایرت با پروتکل ها احتمالاً معمول است).

یکی دیگر از موارد ضروری این است که سیستم‌های دفع زباله ، داروهایی را که در محل دفن زباله بایستی دفن شوند را به حداقل برسانند.

سخن پایانی

صنعت آب باید اطمینان حاصل کند که سیستم تصفیه فاضلاب در شرایط بهینه کار می‌کنند و سیستم‌های قدیمی نیز باید تعویض یا به روز شوند.

در صورت لزوم ، این صنعت می‌تواند به تصفیه زباله و پساب بیمارستانی کمک کند ، و روش هایی را برای دفع داروها به خانوارها پیشنهاد کند.

جستجو برای یافتن آنتی بیوتیک های جدید برای غلبه بر سوپرآنتی بیوتیک ها ادامه دارد.

کشف یکی از معدود آنتی بیوتیک‌های کاندیدای جدید در ۳۰ سال گذشته ، تیکسوباکتین ، اگرچه دلگرم کننده است ، اما هیچ دلیلی برای رضایت خاطر نیست.

۱ پاسخ به “مبارزه صنعت تصفیه آب با پساب بیمارستانی

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای مورد نیاز با * مشخص شده اند.پر کردن این فیلد ضروری است *

EnglishIran